
O waterrif dat naakt geblazen werd, door wie de sterren ment,
uit uw vermergeld rijk bouwt het vernuft nu steden van ciment.
In de locatietheatervoorstelling ROLF brengt Spielplatz datgene tot leven wat zij aantroffen in de gesloten Slakhal op het ENCI terrein: achtergelaten machines zonder nader doel of meester. De werknemers zijn vertrokken, de natuur doet weer zijn intrede, er worden nieuwe plannen gesmeed, maar deze schepsels, die ooit de steden van cement bouwden en een symbool van kracht en vooruitgang waren, hebben geen plek om heen te gaan. Dat wat ooit werktuig was, wordt nu hoofdpersoon, met een knipoog naar Pixar en een vleug melancholie.
In een wereld waarin de industrie tot stilstand is gekomen en de elementen vrij spel hebben, ontvouwt zich een verhaal van wat ooit was en wat nu rest. ROLF schetst een moment ná de apocalyps, waarin de stilte oorverdovend is en enkel het staal nog spreekt.
Spielplatz brengt met ROLF een poëtische, beeldende en muzikale voorstelling over sterven, zingeving en gemeenschap, over ongeoliede gedachtegangen en stroeve vooruitgangen.
Concept: Siem Steinmann, Kedves van den Berg, Merijn P. Kortman, Franzi L. Keller, Neele Kamerbeek
Tekst: Merijn P. Kortman, Kedves van den Berg, Samuël Hento
Spel: Livia Lamers, Polly Zuydwijk, Tyeppe Troost, Mante Tausk, Merijn P. Kortman, Pascha Berezikov
Muziek: Neele Kamerbeek e.a.
Technisch ontwerp: Merijn P. Kortman
Zakelijke ondersteuning en regie: Samuël Hento
Productie: Toneelacademie Maastricht, Spielplatz en ENCI Maastricht
Posterontwerp: Franzi L. Keller
Met speciale dank aan: Paul Slangen
In de pers:
De limburger:
De achtergelaten voorwerpen die de acteurs – Merijn, Mante, Livia, Polly, Tyeppe en Pascha – tot leven brengen, schetsen het verhaal van de overgang van oud naar nieuw. De klok in de fabriekshal staat letterlijk op twee voor twaalf; het publiek is getuige van de laatste productiedag. De systeembeheerder, die de bezoekers voor de voorstelling ophaalt aan de poort, probeert de boel draaiende te houden terwijl alles al is gestopt.
Rolf en zijn collega’s doen ook wel denken aan Wall-E, het robotwagentje uit de Pixar-films. Hento knikt: Rolf is inderdaad een dikke knipoog naar Pixar. „Het is eigenlijk een kindervoorstelling voor volwassenen.”











